Research

Grape Street Watts Crips, znani również jako GuttaGang, Beezy Mafia i Baby Locs, są jednym z najstarszych, najbardziej szanowanych i najbardziej rozpoznawalnych gangów ulicznych w Los Angeles, szczególnie w rejonie Watts. Ich historia sięga początku lat 80., kiedy Grape Street Crips zaczęli budować swoje wpływy w samym sercu Watts, rozpoczynając od osiedla Jordan Downs, gdzie szybko stali się dominującą siłą. To miejsce stało się symbolem całego gangu, który z czasem zdobył reputację jednej z najbardziej wpływowych organizacji przestępczych w Los Angeles.

Gang szybko rozszerzał swoje wpływy, przekształcając się z niewielkiej grupy w potężną strukturę mającą rywali na każdym kroku. Od samego początku Grape Street Crips kontrolowali obszar od 92nd Street na północy do 105th Street na południu, obejmując znaczną część centralnego Watts. Pod przywództwem postaci takich jak Beezy, Grape Street stali się jednym z głównych graczy na ulicach miasta.

Z czasem przyjęli różne nazwy. GuttaGang była hołdem dla legendarnego lidera Beezy'ego, natomiast Baby Locs odnosiło się do jednej z najsilniejszych klik w organizacji. Terytorium gangu stało się centrum ich działalności, a Baby Locs ze 103rd Street wyrośli na główną siłę napędową Grape Street. Kontrolowali nie tylko ulice, ale także znaczną część handlu narkotykami w Los Angeles, co zapewniało im ogromne środki finansowe i umożliwiało rozszerzanie wpływów poza miasto.

Dzięki brutalności oraz zdolności adaptacji Grape Street Crips stali się nie tylko organizacją przestępczą, ale również elementem kultury ulicznej. Baby Locs dominowali na rynku narkotykowym Los Angeles, utrzymując jednocześnie wpływy w innych miastach. Przemoc, handel narkotykami i nielegalne interesy stanowiły fundament działalności gangu, jednak z czasem coraz większą rolę zaczęła odgrywać muzyka.

Raperzy tacy jak 03 Greedo odegrali istotną rolę w popularyzacji Grape Street poza środowiskiem ulicznym. Greedo stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy związanych z tym setem, zapewniając mu rozgłos w całych Stanach Zjednoczonych i poza ich granicami. Tego rodzaju powiązania wprowadziły Grape Street Crips do głównego nurtu kultury hip-hopowej, tworząc pomost pomiędzy życiem ulicznym a kulturą popularną.

Jednak jako jeden z najpotężniejszych gangów Los Angeles, Grape Street Crips posiadają również wielu śmiertelnych wrogów. Ich najbardziej znanym przeciwnikiem są East Coast Crips, z którymi prowadzą brutalny konflikt od lat 80. Wojna ta, zapoczątkowana sporami o terytorium i kontrolę nad handlem narkotykami, przerodziła się w jeden z najkrwawszych konfliktów w historii Watts.

Kolejnym ważnym przeciwnikiem są Bounty Hunter Bloods. Rywalizacja pomiędzy tymi grupami opiera się głównie na walce o kontrolę nad ulicami południowego Los Angeles. Starcia były wyjątkowo brutalne i przenosiły się również do więzień. Choć sporadycznie dochodziło do krótkotrwałych rozejmów, wrogość pomiędzy obiema stronami nigdy nie zniknęła.

Sojusze również odgrywają istotną rolę w działalności Grape Street. Jednym z najważniejszych jest nieformalna współpraca z Hoover Criminals, która umocniła się w latach 90. i pozwoliła obu grupom zwiększyć kontrolę nad handlem narkotykami. Utrzymują również relacje z PJ Watts Crips, z którymi dzielą część wpływów i interesów. Pomimo sporadycznych napięć obie grupy często współpracują w obliczu większych zagrożeń.

W szerszym ujęciu Grape Street Crips pozostają częścią większej sieci sojuszy Crips w Los Angeles, co pomaga im utrzymywać wpływy w skomplikowanym układzie lokalnych gangów.

West Side Piru to jeden z oryginalnych gangów ulicznych Piru, który powstał w zachodniej części Compton w Kalifornii na początku lat 70. XX wieku. Jego korzenie sięgają bezpośrednio okolic Piru Street i otaczających ją ulic. Wraz z innymi wczesnymi setami Piru, WSP odegrał fundamentalną rolę w powstaniu tego, co później stało się sojuszem Bloods, tworząc się jako odpowiedź na rosnące wpływy Crips w Compton.

W przeciwieństwie do późniejszych setów Bloods, które powstawały już pod szyldem Bloods, West Side Piru wywodzi się z pierwotnej linii Piru, co sprawia, że ich tożsamość jest starsza niż sama nazwa Bloods. Od samego początku struktura WSP opierała się na lojalności wobec własnego bloku, więzach rodzinnych oraz autorytecie starszych członków (OG), a członkostwo często obejmowało kolejne pokolenia tych samych rodzin.

Ich obecność rozwijała się po zachodniej stronie Compton, w pobliżu głównych arterii takich jak Central Avenue, Rosecrans Avenue i El Segundo Boulevard. Piru Street oraz okoliczne numerowane ulice stały się zarówno symbolicznymi, jak i terytorialnymi punktami odniesienia dla setu.

Na przestrzeni dekad wewnętrzne zmiany, okresy masowych osadzeń w więzieniach oraz zmieniająca się dynamika uliczna wpływały na funkcjonowanie grupy, jednak nazwa West Side Piru pozostała aktywna i cieszyła się szacunkiem, szczególnie wśród innych setów Piru z Compton. Z czasem w Carson powstała również znana odnoga grupy, która zachowała tożsamość West Side Piru, jednocześnie dostosowując się do odmiennego charakteru lokalnej społeczności.

West Side Piru identyfikuje się wyłącznie jako Piru Bloods, całkowicie odrzucając jakiekolwiek powiązania z Crips i podkreślając swoją silną tożsamość Bompton Piru. W ich kulturze istotną rolę odgrywają kolor czerwony i bordowy, znaki ręczne Piru oraz graffiti odnoszące się do Piru Street, okolicznych bloków i zachodniej części Compton.

Członkowie WSP historycznie byli związani ze szkołami, parkami i ulicami swojej części miasta, wzmacniając strukturę opartą na konkretnym sąsiedztwie, a nie na ekspansji obejmującej całe miasto.

Ich najdłużej trwające konflikty wynikają przede wszystkim ze sporów z setami Crips działającymi w Compton. Napięcia te były kształtowane przez dekady bliskiego sąsiedztwa, lokalnej polityki ulicznej oraz cykli wzajemnych odwetu, a nie przez pojedyncze wydarzenia. Do rywali zaliczają się różne sety Crips funkcjonujące w Compton i jego okolicach, a także wybrane gangi meksykańskie, których terytoria graniczą lub częściowo pokrywają się z obszarami kontrolowanymi przez Piru.

Mimo że WSP utrzymuje sojusze z innymi setami Piru w Compton, relacje te nie zawsze pozostają wolne od napięć. Wewnętrzna polityka Piru oraz różnice pokoleniowe niejednokrotnie prowadziły do sporów. Mimo to West Side Piru nadal jest uznawane za część rdzennej linii Piru/Bloods i posiada historyczne znaczenie, którego nie mają nowsze sety.

Black P. Stones, znani na ulicach jako The Jungles, to afroamerykański set Bloods działający na terenie Baldwin Village w południowo-zachodnim Los Angeles. Ich przydomek wywodzi się od osiedli mieszkaniowych o niskich dochodach, określanych mianem „The Jungles” ze względu na ich gęsty, przypominający labirynt układ zabudowy.

Korzenie grupy sięgają ruchu Black P. Stones powstałego w Chicago pod koniec lat 50. XX wieku, założonego przez Jeffa Forta i Eugene'a Hairstona. Losangeleska gałąź została utworzona przez Tee Rodgersa (S.I.P.), który przeprowadził się z Chicago w wieku 13 lat i zorganizował działalność grupy w Baldwin Village pod szyldem Bloods. Różniło to ten set od innych struktur Black P. Stones działających w Chicago, St. Louis czy Memphis, które identyfikują się z People Nation.

The Jungles przywiązują dużą wagę do lokalnych zasad ulicznych, silnie podkreślają swoją przynależność do Bloods i są uznawani za jeden z najbardziej rozpoznawalnych afroamerykańskich setów Bloods w Los Angeles. Ich terytorium od lat pozostaje miejscem licznych konfliktów, handlu narkotykami oraz aktywności internetowej związanej z uliczną rywalizacją.

The Jungles posiadają rozbudowaną listę przeciwników. Do najważniejszych rywali zaliczani są 18th Street Gang („FakeTeens”), Rollin 40's Neighborhood Crips („Funkies”), School Yard Crips („Skrap Yards”), Rollin 60's Neighborhood Crips („Sissies”), Rollin 90's Neighborhood Crips („Natts”), Rollin 100's Neighborhood Crips („Huney Bunns”), Rollin 30's Harlem Crips („Dirties”), wszystkie sety związane z East Coast Crips („Cheese Toasts”), a także Venice Shoreline Crips („Shoelaces”). Lista rywali jest jednak znacznie dłuższa.

Najbliższe relacje utrzymują z Rollin 20's Neighborhood Bloods, Hoover Criminals Gang, Inglewood Family Gangster Bloods, Playboy Gangster Crips oraz kliką City Stone BPS działającą w rejonie West Adams.

Jeśli chodzi o symbole, członkowie Black P. Stones często wykorzystują czapki drużyn Saint Louis Cardinals, Pittsburgh Pirates, Chicago White Sox oraz Boston Red Sox. Logotypy tych zespołów służą im jako element identyfikacji związanej z Bloods oraz lokalnym sąsiedztwem.

Do bardziej znanych postaci związanych z The Jungles należą członkowie rapowej grupy Baby Stone Gorillas oraz zmarły Lil Nfant, który został zabity w listopadzie 2021 roku.

PJ Watts Crips (PJWC), znani również jako PJ Watts, PJ Crips lub Projects, to jeden z najstarszych setów Crips działających w dzielnicy Watts w południowym Los Angeles. Grupa powstała na początku lat 70. i od dekad związana jest przede wszystkim z kompleksem mieszkaniowym Imperial Courts Housing Projects, który stanowi historyczne centrum ich działalności. Nazwa „PJ” pochodzi od słowa „Projects”, odnoszącego się do osiedli mieszkaniowych, z którymi set był identyfikowany od początku swojego istnienia.

PJ Watts Crips należą do najbardziej rozpoznawalnych gangów ulicznych w Watts obok Grape Street Watts Crips oraz Bounty Hunter Bloods. Ich główny obszar aktywności koncentruje się wokół Imperial Courts oraz okolicznych ulic w rejonie East Watts. W kolejnych dekadach część członków osiedliła się również w innych częściach południowego Los Angeles i sąsiednich miastach hrabstwa Los Angeles.

Kultura PJ Watts Crips pozostaje silnie związana z tradycją Crips. Charakterystyczne elementy identyfikacji obejmują niebieskie barwy, khaki, białe T-shirty, Nike Cortez oraz odzież sportową nawiązującą do drużyn kojarzonych z kolorem niebieskim. W graffiti można spotkać oznaczenia takie jak „PJ”, „PJWC”, „PJ Watts Crip” czy inne skróty odnoszące się do setu i jego terytorium.

Najbardziej znanym konfliktem PJ Watts Crips pozostaje wieloletnia rywalizacja z Grape Street Watts Crips. W historii grupy występowały również konflikty z Bounty Hunter Bloods z Nickerson Gardens oraz innymi setami działającymi w południowym Los Angeles. Intensywność i charakter tych sporów zmieniały się na przestrzeni lat w zależności od okresu i lokalnych uwarunkowań.

Współcześnie przebudowa dawnych projektów mieszkaniowych w Watts wpłynęła na strukturę wielu lokalnych gangów, jednak PJ Watts Crips nadal są kojarzeni przede wszystkim z rejonem Imperial Courts i pozostają jednym z najbardziej znanych historycznych setów Crips w tej części Los Angeles.

South Los 13, znani na ulicach jako Sox Los Trece lub po prostu Sur Los, to oldschoolowe varrio Sureño wywodzące się z South Central Los Angeles, którego początki sięgają lat 70. XX wieku. Od początku funkcjonowali w otoczeniu silnych ulicznych graczy, takich jak Denver Lane Gangster Bloods, Raymond Avenue Crips oraz 112 Broadway Gangster Crips.

W początkowym okresie Sox Los nie stanowili jeszcze całkowicie odrębnej grupy. Utrzymywali bliskie relacje z Raymond Avenue Crips, dzieląc wspólne ulice i uczestnicząc w tych samych konfliktach. Sytuacja zmieniła się, gdy Bozo, meksykański członek środowiska ulicznego, postanowił stworzyć niezależne, latynoskie varrio działające pod kartą Sureño. Rozłam odbył się stosunkowo spokojnie i nie doprowadził do otwartej wojny ulicznej, ponieważ relacje z Raymond Avenue Crips zostały częściowo zachowane. Zdarzało się nawet, że RAC wspierało młody set South Los, gdy nacisk ze strony Hooverów lub innych okolicznych grup stawał się zbyt silny.

South Los wyznaczyło swoje terytorium pomiędzy Central Avenue a Vermont Avenue — granice, które do dziś pozostają źródłem sporów. Starsi członkowie wspominają okres intensywnej walki o kontrolę nad ulicami, szczególnie gdy Hoover Criminals zaczęli coraz mocniej zaznaczać swoją obecność w tych samych rejonach. Dotyczyło to zwłaszcza 107 Hoover Criminals Gang oraz 112 Hoover Criminals Gang.

Z biegiem czasu konflikty objęły również okolice kontrolowane przez East Coast Crips. Gdy członkowie South Los ścierali się z Hooverami na terenach granicznych, do sporów stopniowo wciągane były kolejne sety. Do dziś na niektórych ulicach można znaleźć oznaczenia South Los nanoszone na starsze graffiti Hooverów, co odzwierciedla długoletnią walkę o wpływy.

Choć nazwa South Los pojawiała się również w San Diego, Nowym Jorku oraz innych miejscach związanych z polityką Sureño, sercem grupy niezmiennie pozostaje South Central Los Angeles. To właśnie tam kolejne pokolenia dorastały w lokalnych klikach, wykorzystując te same zaułki i narożniki ulic jako miejsca spotkań oraz punkty kontrolne.

Lata 80. były okresem szczególnie intensywnych konfliktów. Wspominane są wydarzenia, podczas których pozornie zwykłe spory przeradzały się w poważną przemoc, a działania odwetowe obejmowały zarówno okolice Hooverów, jak i sąsiednie sety Bloods, w tym Denver Lane. W latach 90. South Los nadal utrzymywało silną pozycję, jednak nieustanne konflikty stopniowo osłabiały liczebność grupy. Hoover Criminals, East Coast Crips, Florencia 13, Pimp Town Blocc, Capones oraz Playboys regularnie angażowali się w spory z SXL, a niektóre ulice wielokrotnie zmieniały swoją przynależność w ciągu jednego roku.

Najważniejszym przeciwnikiem South Los 13 pozostaje Hoover Criminals Gang, szczególnie sety 107 i 112. Konflikt ten nasilił się po śmiertelnym sporze związanym z grą w kości w 1989 roku i do dziś pozostaje jednym z najbardziej znaczących elementów lokalnej rywalizacji. Skrót HK (Hoover Killa) funkcjonuje jako symbol tej wieloletniej wrogości.

Na liście rywali znajduje się również 18th Street, co wynika z klasycznych napięć Sureño kontra Sureño w sytuacjach konfliktów o wpływy i granice. Podobne relacje dotyczą Junior Mafia 13, Gardena 13 oraz Florencia 13, które postrzegają South Los jako konkurenta terytorialnego. Do przeciwników zaliczane są także Barrio 13, Playboys oraz sety należące do East Coast Crips, szczególnie gdy dochodzi do napięć w rejonach Vermont Avenue i Central Avenue. Na liście znajduje się również Pimp Town Blocc Crips, który przejął część terenów wcześniej związanych z aktywnością SXL.

South Los 13 nigdy nie identyfikowało się z przypadkowymi kolorami. Członkowie noszą niebieskie chusty podkreślające związki z kulturą Sureño, jednocześnie unikając elementów kojarzonych z kolorem pomarańczowym używanym przez Hooverów. Wśród charakterystycznych symboli znajdują się czapki Seattle Mariners, wykorzystywane ze względu na dużą literę „S”, oznaczającą South Side. Popularne są również czapki Chicago White Sox, których nazwa nawiązuje bezpośrednio do określenia „Sox Los”. Podobne znaczenie przypisywane jest czapkom Boston Red Sox — kluczowe pozostaje odniesienie do słowa „Sox”, a nie kolorystyka. Klasyczna czapka Los Angeles Dodgers pozostaje uniwersalnym symbolem, często wybieranym ze względu na możliwość łatwego wtopienia się w otoczenie.

Tatuaże odgrywają istotną rolę w identyfikacji członków grupy. Najczęściej pojawiają się oznaczenia SUR, SXL, HK oraz przekreślone symbole przeciwników. Wiele z nich wykonywanych było domowymi metodami, przy użyciu prostego sprzętu, co nadawało im surowy i charakterystyczny wygląd. Młodsi członkowie nadal odnoszą się do dawnych relacji z Raymond Avenue Crips, czego przykładem jest umieszczanie starych oznaczeń Raymond Avenue w graffiti jako symbolicznego nawiązania do czasów, gdy obie grupy pozostawały ze sobą blisko związane.

Baby Insane Crips, znani na ulicach również jako SmallSmashGankg, to najmłodszy aktywny podset należący do Insane Crips Gang (ICG). Grupa funkcjonuje pod kartą Gangster Crip (3X) i pozostaje w konflikcie z setami Deuce, a także z Rollin 20s, Rollin 80s, West Coast Crips oraz lokalnym Varrio Longo 13.

Relacje z Rollin 20s wyglądały zupełnie inaczej w latach 80., gdy obie strony utrzymywały bliskie kontakty. Z czasem sytuacja uległa zmianie, a dawne powiązania przerodziły się w jeden z najpoważniejszych konfliktów ulicznych w Long Beach. Nazwa „Babies” została nadana ze względu na reputację grupy oraz sposób, w jaki jej członkowie przechodzili proces wprowadzania do setu.

Baby Insane Crips pojawili się na początku lat 90. na 23rd Street jako trzecie pokolenie klik działających pod szyldem ICG, po Big Insanes oraz Young Crew Foundation (YCF). Każdy nowy członek Baby Insane przejmuje zasady obowiązujące w całej rodzinie Insane Crips, choć pozycja w grupie nadal zależy od akceptacji lokalnego bloku.

Ich działalność obejmuje okolice 23rd Street, 21st Street i 5th Street, gdzie przez lata utrzymywali swoją obecność poprzez rekrutację nowych członków oraz aktywność uliczną.

Charakterystycznym elementem kultury grupy są pseudonimy, zmodyfikowana pisownia wyrazów, potrójne samogłoski, odwrócone symbole oraz liczby 21 i 23 regularnie pojawiające się w graffiti i oznaczeniach związanych z setem.

Grupa identyfikuje się z kolorami czarnym, szarym i granatowym, a także wykorzystuje czerwone akcenty związane z symboliką baseballową powiązaną z Cleveland Guardians. Wśród najpopularniejszych czapek znajdują się Brooklyn Dodgers, gdzie litera „B” odnosi się do nazwy Babies. Czapki New York Yankees są noszone jako forma upamiętnienia zmarłego członka znanego jako Liil Yankee Dawg. Logo Florida Marlins wykorzystywane jest jako odniesienie do określenia „Filthy Insanes”, natomiast symbolika Cleveland Indians, obecnie Cleveland Guardians, pozostaje obecna w kulturze grupy poprzez charakterystyczne czerwone elementy.

Wizerunek Baby Insanes uzupełniają kurtki Raiders, niebieskie bandany, tatuaże oraz graffiti zawierające przekreślone symbole przeciwników, widoczne szczególnie w rejonach 21st Street i 23rd Street.

Najbardziej znanym konfliktem Baby Insane Crips pozostaje rywalizacja z Rollin 20s Long Beach Crips. Dawni sojusznicy stali się jednymi z najważniejszych przeciwników w Long Beach, a napięcia między grupami utrzymują się od wielu lat.

Baby Insanes pozostają również w konflikcie z różnymi setami Neighborhood Crips, Rollin 80s, West Coast Crips oraz Varrio Longo 13, kontynuując spory odziedziczone po głównej strukturze Insane Crips. Grupa pozostaje w konflikcie również z setami Deuce.

Rollin 60s Neighborhood Crips (Six-Owe), znani również jako Score Gang, od dziesięcioleci są uznawani za jeden z największych i najbardziej wpływowych setów Crips w południowym Los Angeles. Powstali w połowie lat 70. jako frakcja West Side Crips, która rozwijała się od 1971 roku pod silnym wpływem Stanleya „Tookie” Williamsa – jednej z najważniejszych postaci w historii Crips. Williams aktywnie uczestniczył w budowaniu struktury 60s do 1981 roku, kiedy został skazany za cztery morderstwa popełnione w 1979 roku i osadzony w celi śmierci, gdzie został stracony w 2005 roku.

Korzenie Six-Owe sięgają wcześniejszych grup, takich jak Slauson Boys, Arlingtons oraz South Park Boys, które w latach 70. utworzyły wspólny front z East Coast Crips założonymi przez Raymonda Washingtona. Chociaż określenie „Neighborhood” często przypisuje się West Side Crips, po raz pierwszy pojawiło się ono w nazwie 89 East Coast Neighborhood Crips, zanim zostało przejęte przez zachodnie frakcje.

W 1976 roku część W/S Crips zaczęła promować własną kartę Rollin' Os, co doprowadziło do powstania nazwy Rollin 60s Neighborhood Crips. „60s” odnosi się do ulic, na których gang zdobył pierwsze wpływy i które do dziś pozostają jego główną twierdzą. Pod koniec lat 70. R60s systematycznie rozszerzali swoją działalność, a ich struktura zaczęła przypominać dzisiejszy parasol Neighborhood Crips (40s–100s), powiązany z Rollin Os.

Gang podzielony jest na kilka klik. Najważniejsze z nich to Bacchood (Overhills, Brynhurst), Avenues (10th Avenue, Dime Blocc) oraz Fronthood (Arlington Boys, Gutter Avenue). Każda klika posiada własne podgrupy, a jedną z najbardziej aktywnych w ostatnich latach jest Score Gang z Gutter Avenue.

Choć większość członków stanowią Afroamerykanie, w ostatnich dekadach dołączali również Latynosi, Azjaci oraz biali członkowie gangów. Młodsze pokolenia – Tiny Locs (2010–2020) oraz Nfant Locs (2020–obecnie) – są nadal wprowadzane do organizacji przez starszych członków. Wewnętrzne konflikty pomiędzy podgrupami, szczególnie w Dime Blocc i Overhills, nadal występują i często mają źródło w sporach sięgających wielu dekad wstecz.

Od początku Rollin 60s byli związani z kartą Deuces (2X) oraz strukturą Rollin Os. Ich kultura jest silnie związana z odzieżą sportową. Najbardziej rozpoznawalne są czapki Seattle Mariners i Chicago White Sox, choć wielu członków nosi również ubrania North Carolina Tar Heels oraz Washington Nationals.

W 2025 roku gang ponownie znalazł się w centrum uwagi po głośnych procesach sądowych. Były lider Eugene „Big U” Henley został oskarżony o kierowanie organizacją przestępczą znaną jako Big U Enterprise, zajmującą się wymuszeniami, handlem ludźmi oraz udziałem w zabójstwie rapera „R.W.” w 2021 roku. Grozi mu kara dożywotniego pozbawienia wolności.

W tym samym roku Jason „Freak” Franklin, aktywny członek R60 działający na Wschodnim Wybrzeżu (New Jersey), został skazany na 28 lat więzienia za udział w spisku RICO oraz zlecanie morderstw, co potwierdziło, że wpływy Six-Owe sięgają daleko poza Kalifornię.

Najbardziej znanym członkiem Rollin 60s Neighborhood Crips był Nipsey Hussle – raper, przedsiębiorca i działacz społeczny, który stał się symbolem nadziei dla młodych ludzi dorastających na ulicach South Central Los Angeles. Przez lata Nipsey budował swoją pozycję w świecie muzyki, zdobywając uznanie dzięki tekstom opisującym realia życia w Crenshaw – biedę, przemoc gangów oraz potrzebę zmian. Chociaż próbował oddalić się od gangsterskiego stylu życia, pozostał lojalny wobec swojego setu i nigdy nie odciął się od rodzinnej okolicy.

31 marca 2019 roku Nipsey Hussle został zastrzelony przed swoim sklepem Marathon Clothing przy Slauson Avenue, w samym sercu Crenshaw. Sprawcą był Eric Holder, znany jako „Shitty Cuz”, również członek Rollin 60s Neighborhood Crips, który od dłuższego czasu pozostawał w konflikcie z Nipseyem. Według świadków obaj wymienili kilka zdań przed sklepem. Pojawiły się spekulacje, że Nipsey oskarżył Holdera o współpracę z policją i bycie informatorem — w kulturze gangów takie oskarżenie jest traktowane niemal jak wyrok śmierci.

Holder odszedł, lecz kilka minut później wrócił uzbrojony. O godzinie 15:25 oddał sześć strzałów, trafiając Nipseya w klatkę piersiową i głowę. Gdy Nipsey upadł, Holder ponownie otworzył ogień, po czym kopnął ciało rapera i uciekł samochodem prowadzonym przez czekającą kobietę. Nipsey Hussle zmarł kilka minut później wskutek odniesionych obrażeń.

Wiadomość o jego śmierci wstrząsnęła nie tylko Los Angeles, ale całym światem hip-hopu. W całym mieście zaczęły pojawiać się murale przedstawiające Nipseya — w Crenshaw, Compton i Watts. W dniu pogrzebu ponad 25 tysięcy osób wypełniło Staples Center. Fani, liderzy społeczności, a nawet rywalizujące gangi na jeden dzień zawiesiły broń, by oddać mu szacunek.

Po trzyletnim procesie, w lutym 2022 roku, Eric Holder został skazany na 60 lat więzienia za zabójstwo Nipseya Hussle'a. Po skazaniu wielu członków Rollin 60s odcięło się od niego, twierdząc, że jego działania przyniosły hańbę całemu setowi.

Konflikt pomiędzy Rollin 60s Neighborhood Crips a Hoover Criminals należy do najbrutalniejszych i najdłużej trwających wojen gangów w historii Los Angeles. Początkowo obie grupy współpracowały, jednak w latach 80. Hoover Criminals zaczęli dystansować się od Crips i działać niezależnie. Ostatecznie oficjalnie zerwali związki z Crips — Rollin 60s i inne sety Neighborhood Crips uznali ich za zdrajców.

Jednym z najbardziej brutalnych incydentów była strzelanina na stacji benzynowej przy Crenshaw Boulevard w 2013 roku — ponad czterdzieści strzałów, trzech zabitych Hooverów i przypadkowa ofiara śmiertelna. Zemsta nadeszła kilka miesięcy później w klubie nocnym w centrum LA. Do 2016 roku konflikt eskalował dalej, w tym zasadzka na autostradzie I-110.

Hoover Criminals używają określenia „NK” (Napp Killer) wobec Neighborhood Crips, natomiast Rollin 60s odpowiadają hasłem „HK” (Hoover Killer). Wojna ta trwa od dekad i nic nie wskazuje na jej zakończenie.

Kolejnym z najbardziej znanych konfliktów jest wojna pomiędzy Rollin 60s a Eight Tray Gangster Crips, trwająca nieprzerwanie od końca lat 70. Kiedy Crips podzielili się na Gangster Crips (3X) oraz Neighborhood Crips (2X), wzajemna wrogość przerodziła się w otwartą wojnę.

Pierwszym punktem zapalnym była śmierć Tyrone'a Hardemana, młodego członka Rollin 60s, zastrzelonego przez członka ETG. Jego śmierć wywołała natychmiastowy odwet i cykl strzelanin trwający do dziś. Podział utrwalił dwa obozy: Neighborhood Crips (2X) — Rollin 60s, 40s, 90s, East Coast — oraz Gangster Crips (3X) reprezentowani przez ETG i sojuszników.

W latach 80. i 90. wojna osiągnęła apogeum. Konflikt przeniósł się również do więzień i pozostawił trwały ślad w kulturze ulicznej i hip-hopie. Pomimo prób mediacji, wojna między Rollin 60s a ETG pozostaje jednym z najdłużej trwających konfliktów Crips przeciwko Crips w historii Los Angeles.

Rollin 60s oraz Inglewood Family Gangster Bloods należą do najbardziej wpływowych gangów w South Central. Ich rywalizacja trwa nieprzerwanie od końca lat 70., kiedy obie grupy rozpoczęły walkę o dominację na ulicach Crenshaw, Inglewood i Hyde Park — jeden z najdłuższych i najbardziej krwawych konfliktów Crips vs Bloods.

Pierwsze poważne starcia rozpoczęły się pod koniec lat 70. i na początku lat 80. Jednym z najkrwawszych wydarzeń był atak z 1987 roku przy Crenshaw Boulevard, po którym nastąpił odwet w Inglewood. W latach 90. konflikt przeniósł się do więzień — Pelican Bay, San Quentin, Folsom. IFGB zacieśniali współpracę z Crenshaw Mafia Bloods i Centinela Park Family.

W 2019 roku strzelanina w Hyde Park doprowadziła do śmierci członka IFGB, wywołując kolejną falę odwetu. Po ponad czterech dekadach przemocy nic nie wskazuje na zakończenie konfliktu.

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych gangsterów powiązanych z Rollin 60s był Tiequon Aundray „Lil Fee" Cox. W wieku 18 lat, w 1984 roku, w wyniku tragicznej pomyłki zamordował czterech członków rodziny Kermita Alexandra, byłego zawodnika NFL. Proces zakończył się wyrokiem śmierci — Cox przebywa w celi śmierci w San Quentin.

W 1988 roku, mając 23 lata, ugodził nożem Stanleya „Tookie" Williamsa na spacerniaku więzienia San Quentin. Williams przeżył. Incydent został później przedstawiony w filmie „Redemption" (2004), choć wielu twierdziło, że film nie oddaje w pełni przebiegu wydarzeń.

Najbliższymi sojusznikami Rollin 60s są sety należące do struktury Rollin Os: Rollin 30s Harlem Crips, Rollin 50s Crips, Rollin 90s Neighborhood Crips oraz Rollin 100s Neighborhood Crips. Relacje opierają się na wspólnej historii i wieloletnich sojuszach w konfliktach przeciwko rywalom.

Mimo że większość setów Rollin Os utrzymuje dobre stosunki, Rollin 60s nie zawsze mają pozytywne relacje z Rollin 40s Neighborhood Crips. Poza Rollin Os głównymi sojusznikami są gangi Neighborhood Crips (Deuce 2X), między innymi 67 Neighborhood Crips, 55 Neighborhood Crips oraz East Coast Crips.

Największymi przeciwnikami pozostają Bloods, Hoover Criminals (83 i 74 Hoover), Van Ness Gangster Bloods, Centinela Park Family Gangster Bloods oraz gangi po stronie Eight Tray Gangster Crips — w tym 53 Avalon Gangster Crips i 43 Gangster Crips. Score Gang pozostaje w napiętych relacjach ze School Yard Crips, w tym po przejęciu toru World-On-Wheels.

Rollin 60s posiadają własny system identyfikacji oparty na ubraniach, graffiti, tatuażach oraz znakach ręcznych. W XXI wieku członkowie identyfikują się za pomocą marek odzieżowych, logo drużyn sportowych oraz tatuaży.

Do najczęściej używanych symboli należą: Seattle Mariners (litera „S” = Sixty), New York Yankees i North Carolina Tar Heels (Neighborhood Crips), Chicago White Sox (S.O. = Six-Owe), Baltimore Orioles (Rollin Os), Rolls-Royce (Rich Rollin), Superman (Sixties). Tatuaże: 60, RSC, Rich Rollin, Neighborhood Crip.

„Wackouts" to przekreślone symbole rywali — Houston Astros (Hoover), Texas Rangers (ETG), symbole IFGB, Boston Red Sox (Bloods). W mediach społecznościowych używane są niebieskie serca oraz symbole nawiązujące do liczby 60.

Obecnie Rollin 60s Neighborhood Crips pozostają jedną z najbardziej wpływowych organizacji przestępczych w Kalifornii. Terytorium obejmuje znaczną część zachodniego South Los Angeles — od Slauson Avenue do Florence Avenue, pomiędzy Western Avenue a Crenshaw Boulevard. W skład wchodzą podgrupy Avenues, Front Hood i Overhills.

Rekrutacja często odbywa się wśród uczniów Crenshaw High School oraz Westchester High School. Szacuje się, że liczba członków wynosi od około 6 000 do 8 000 osób. Pomimo działań organów ścigania gang pozostaje aktywny — handel narkotykami, rozboje, kradzieże samochodów i inna działalność przestępcza.

Wojna z Eight Tray Gangster Crips pochłonęła niezliczoną liczbę ofiar i utrwaliła reputację South Los Angeles. Pomimo programów resocjalizacyjnych i działań policji, gangi takie jak Rollin 60s nadal wywierają znaczący wpływ na życie młodych ludzi wychowujących się w dzielnicach dotkniętych przemocą gangową.

Underground Blocc Crips, znane także jako Blue Flame Gang, to grupa przestępcza ulokowana w zachodniej części Los Angeles — dokładniej w dzielnicy Westmont, określanej jako The Trenches lub The Gates. Utożsamiają się z barwą niebieską, tak jak większość setów spod auta Crips — choć zawsze są wyjątki, tak jak Main Street Mafia Crips, który utożsamia się z kolorem żółtym.

Początki zorganizowanej grupy przestępczej można datować na wczesne lata siedemdziesiąte, lecz największy przełom w ich aktywności na ulicach nastąpił w latach dwutysięcznych i ciągnie się aż do teraz, co czyni ich jednym z najbardziej aktywnych setów spod sojuszu Rollin 100's oraz całej karty Rollin. Ich początek w świecie nie był prosty — nie tylko ta grupa nastolatków wpadła na pomysł utworzenia ugrupowania, co dawało im motywację do jeszcze większej aktywności. Podobnie było w przypadku Blue Flame Gang.

Owa klika zrzesza w swojej społeczności głównie ludność afroamerykańską, lecz nie ogranicza się tylko do nich. Istnieje wiele osób, które wcale nie należą do czarnoskórej rasy — występują tam również Latynosi i okazjonalnie osoby białoskóre. Blue Flame Gang należy do sojuszu Rollin' 100s Crips, tym samym przypadając pod kartę Blocc Crips, która została utworzona przez nich i zrzesza w sobie parę gangów z okolicy Westmont.

Jak wiemy, pieniądze w tym świecie są najważniejsze i każdy chce się ich dorobić — dzieciaki handlują substancjami odurzającymi, ubraniami, bronią palną i wieloma innymi rzeczami. Jest to jedna z najbardziej opłacalnych dróg zarobku wśród różnych grup przestępczych. Uzyskanie narkotyków jest bardzo proste w dzisiejszych czasach, toteż coraz więcej osób korzysta z owego wyjścia.

W późniejszym czasie swojej działalności aktywiści UGBC podzielili się na trzy kliki, które do dnia dzisiejszego są bardzo aktywne: 103 Underground Blocc Crips, 105 Underground Blocc Crips oraz 107 Underground Blocc Crips. Każdy subset sąsiaduje ze sobą i przede wszystkim się wspiera. Klika ze sto piątej ulicy jest głównym ugrupowaniem, z którego powstały pozostałe dwa — tym samym jest najliczniejszą i najbardziej wpływową kliką.

Karta Blocc Crips została założona na początku lat 70. dwudziestego wieku przez parę sąsiadujących ze sobą setów — 107OBC, 113OBC i UGBC (obecnie znane jako Blue Flame Gang oraz Fleezy Gang, tylko dla setów OBC) w dzielnicy znanej obecnie jako Westmont. Po uformowaniu karty Blocc Crips włączyło się do niej jeszcze parę innych setów spoza Westmont, takich jak 118ECBC.

Karta Blocc Crips w środowisku gangów z Los Angeles jest często uważana za jedną z bardziej brutalnych i często jest mylona z kartą Neighborhood przez włączenie się karty BC pod sojusz Rollin 100's. Dzielnica Westmont, ulokowana w zachodniej części LA, wielokrotnie odnotowywała najwyższy wskaźnik morderstw w hrabstwie Los Angeles, przez co często została nazywana „Aleją Śmierci".

Pomimo tego, że jest jedną z mniejszych i często powiązywaną lub myloną z kartą NHC, karta Blocc Crips jest w rzeczywistości odrębną kartą. Chociaż jest to rzadkie, niektóre gangi spod tej karty współpracują z gangami spod karty NHC — chociaż teraz zdarza się to rzadziej przez konflikt na linii karty Blocc Crips a 111 Neighborhood Crips i 115 Neighborhood Crips. Niezależnie od tego, Blocc Crips i Neighborhood Crips (NHBC) są uważane za bardzo bliskich sojuszników i oba funkcjonują razem, a także wpadają pod jedno auto w county jail.

Największymi wrogami całej karty Blocc Crips były i nadal są gangi Hoover — karta BC to frontlinerzy beefu z kartą Hoover, a nie tak jak wiele osób myśli, Rollin 60's Neighborhood Crips. Początkiem całego konfliktu było morderstwo renomowanego członka OBC Kennetha „KP" Peevey, co doprowadziło do dosyć sławnego ciągu strzelanin #100Days100Nights w południowym Los Angeles. Oprócz tego karta BC rywalizuje również z większością setów spod auta Bloods oraz z kartą Gangster Crip.

Rollin 100's Crips, znane także jako Rollin Hunnits lub Rich Hunnits, to wielki sojusz zrzeszający w sobie dużą ilość pojedynczych gangów z okolic zachodniego Los Angeles, takich jak np. 113 Original Blocc Crips, 107 Original Blocc Crips, Underground Blocc Crips, 111 Neighborhood Crips, 104 Hard Time Hustler Crips oraz wiele więcej. Cały sojusz jest ulokowany w południowym Los Angeles — dokładniej od 102nd Street do 120th Street, pomiędzy Century Blvd a El Segundo Blvd.

Pomimo tego, że sety spod Rich Hunnits powinny być ze sobą w dobrych relacjach, to nie zawsze się to sprawdza — ostatnio cała karta Blocc Crips wpadła w konflikt z 111 oraz 115 NHC. Rollin Hunnits ma w swoich szeregach wielu artystów, takich jak Bino Rideaux, Snoopy Harvard, Kellz, Drakeo The Ruler, FlameGangUzi, RealPlayeeeer, Toonchie5, Jredie oraz Coot Corleone.

Jakiś czas temu w sojuszu Rollin 100's rozpoczął się poważny konflikt pomiędzy jednymi z największych i najbardziej wpływowych setów. Według informacji podawanych przez różne źródła, początkiem całej rywalizacji było zabójstwo członka UGBC, za które odpowiedzialność przypisywana jest osobom powiązanym z 111 NHC. Mówi się również, że do zdarzenia doszło po tym, jak kobieta związana z ofiarą miała przekazać jej lokalizację rywalom.

To właśnie ten incydent miał zapoczątkować trwający do dziś konflikt. W krótkim czasie sprawa przestała dotyczyć wyłącznie dwóch setów, ponieważ po stronie UGBC opowiedziały się niemal wszystkie grupy związane z kartą Blocc Crips. Z kolei wsparcia 111 NHC udzieliło 115 NHC, co sprawiło, że rywalizacja objęła jeszcze większą liczbę członków i zaczęła wpływać na relacje pomiędzy kolejnymi setami w obrębie Rollin 100's.

Jak można było się spodziewać, napięcie pomiędzy obiema stronami szybko wzrosło, a kolejne wydarzenia jedynie pogłębiały istniejące podziały. Mimo upływu czasu nic nie wskazuje na to, aby konflikt miał zostać zażegnany w najbliższej przyszłości — pozostaje on jednym z najgłośniejszych sporów wewnątrz sojuszu.

Rollin 100's od lat odgrywają stosunkowo dużą rolę i liczą znaczną liczbę aktywnych członkiń. Kobiety związane z tym środowiskiem nie pełnią jedynie funkcji towarzyszących męskim członkom — stanowią integralną część struktur swojej organizacji. Podobnie jak mężczyźni, reprezentują Blue Flame Gang oraz aktywnie pushują kartę Blocc Crips, utożsamiając się z historią, kulturą i zasadami obowiązującymi w Rollin Hunnits.

Najbardziej rozpoznawalnymi kobiecymi klikami pozostają 100 Criplettes oraz Blue Flame Girls. Obie grupy funkcjonują od wielu lat i wypracowały własną reputację zarówno na ulicy, jak i wewnątrz środowiska Rollin 100's. Członkinie tych klik uczestniczą w życiu swoich hoodów na podobnych zasadach jak mężczyźni — reprezentując swoje barwy, utrzymując kontakty z innymi setami oraz angażując się w działania mające na celu wzmacnianie pozycji własnej kliki.

W środowisku Rollin Hunnits kobiety są postrzegane jako pełnoprawne członkinie organizacji, dlatego oczekuje się od nich takiego samego poziomu lojalności, zaangażowania i szacunku wobec własnego setu. Aby podkreślić swoją niezależność, kobiece kliki przyjęły również szereg wewnętrznych reguł odróżniających je od męskich odpowiedników — miało to na celu stworzenie własnej tożsamości oraz uniknięcie postrzegania ich jako „marionetek" lub podporządkowanego elementu większej struktury.

Wśród wielu członkiń panuje również przekonanie, że pewne zachowania przynoszą wstyd zarówno jednostce, jak i całej klikce. Z tego względu prostytucja jest często postrzegana jako coś nieakceptowalnego i sprzecznego z wartościami reprezentowanymi przez kobiece kliki Rollin Hunnits.

Kellz, znany również jako BlueBull #1, był członkiem Stinc Team — kolektywu muzycznego, do którego należeli między innymi Drakeo The Ruler oraz Ketchy the Great. Stinc Team przez długi czas był jednym z najbardziej rozpoznawalnych projektów na ulicznej scenie rapowej Los Angeles, a sukcesy Drakeo przełożyły się również na rozpoznawalność pozostałych członków grupy. Większość osób związanych ze Stinc Team wywodziła się z setów powiązanych z polityką Rollin Hunnits, natomiast Kellz miał pochodzić bezpośrednio z Underground Blocc Crips.

Obecnie odsiaduje karę dożywotniego pozbawienia wolności za zabójstwo Daviona „RedBull #1" Gregory'ego, członka Inglewood Family Gangster Bloods. Oprócz samego morderstwa media wspominały również o innych zarzutach i przestępstwach federalnych, które miały wpływ na ostateczny wymiar kary. Wielu obserwatorów uważa, że była to wyjątkowo nierozsądna decyzja, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że Stinc Team zaczynał już osiągać realne zyski z muzyki.

Według dostępnych informacji Davion „RedBull #1" Gregory został zastrzelony na skrzyżowaniu Main Street oraz Victoria Street w Carson, a śledczy ostatecznie przypisali to zabójstwo właśnie Kellzowi. Przez długi czas sprawa nie była jednak wystarczająco mocna, aby doprowadzić do skazania. Sytuacja zmieniła się dopiero wtedy, gdy Daveion „Solo" Ervin, również powiązany ze Stinc Team, zdecydował się współpracować z organami ścigania i złożył szczegółowe zeznania dotyczące tej sprawy oraz innych działań Kellza.

#100Days100Nights to hashtag utworzony w mediach społecznościowych, który odpowiada o wielkiej serii strzelanin i zabójstw w okolicach South Central. Członkowie z wszystkich setów spod Rollin 100's twierdzili, że zabiją 100 gangbangerów spod karty Hoover w ciągu 100 dni, stojąc za respektowanym członkiem znanym jako „KP", który został zamordowany przez jeden z setów Hoover w 2015 roku. Według policji 27-letni Peevey został postrzelony raz w górną część ciała i stwierdzono zgon na miejscu. Jego śmierć zapoczątkowała ruch #100Days100Nights, który był promowany w mediach społecznościowych, w szczególności na Instagramie.

Nie tak jak dużo osób myśli, to nie zabójstwo Bone5 rozpoczęło ten ruch — tylko zabójstwo KP. W samym maju, czyli w miesiącu rozpoczęcia konfliktu, teren należący do 83HCG został ostrzelany kilka, jeśli nie kilkanaście razy. Największą stratą dla karty Hoover był ich respektowany członek TSUPPA. Jak podaje większość informacji z okolic Los Angeles, nie doszło nigdy do obiecanych 100 zabójstw, lecz sam konflikt był i dalej jest bardzo krwawy — pociągnął za sobą wielu członków z obydwu stron konfliktu.

W 2016 roku, gdy beef pomiędzy UGBC a IFGB sięgał zenitu, Jaccpot — gangbanger spod UGBC — został zabity 14 października na swojej własnej funkcji, dokładnie na skrzyżowaniu 107th a Western Avenue. Jaccpot postował wtedy z ziomkami ze swojego setu, gdy podjechał do nich czarny sedan, a w nim dwóch odziwo light-skinów, najprawdopodobniej spod programu Inglewood Family Gangster Bloods. Wypalili oni w całą grupę, ale trafili tylko Jaccpota — formalnie Arthura Theodora Givhana — ze skutkiem śmiertelnym.

Na getback nie trzeba było długo czekać — jak opisują media, KillaOwe spod IFGB (nie wiadomo, czy był powiązany z samą strzelaniną) został zabity na Crenshaw godzinę lub dwie później. Oprócz KillaOwe był tam jeszcze jego ziomek, który również został trafiony, ale przeżył całą akcję.

Underground Blocc Crips funkcjonują w ramach sojuszu Rollin 100's i karty Blocc Crips, utrzymując bliskie relacje z innymi setami BC z Westmont — w tym 107OBC i 113OBC. W szerszym kontekście Rollin Hunnits współpracują z wieloma setami Neighborhood Crips, choć obecny konflikt z 111 i 115 NHC znacząco osłabił wewnętrzną jedność sojuszu.

Głównymi wrogami UGBC i całej karty Blocc Crips pozostają sety Hoover Criminals, większość gangów Bloods — w tym Inglewood Family Gangster Bloods — oraz sety spod karty Gangster Crip. Karta BC jest uznawana za frontlinerów beefu z Hoover, a nie Rollin 60s Neighborhood Crips, jak często błędnie się zakłada.

66 East Coast Crips, również znane jako Grand Avenue Crips lub Six-Pacc East Coast Crips, to gang w głównej mierze złożony z Afroamerykanów, który uformował się we wczesnych latach 90. jako jeden z młodszych, ale bardzo szybko rosnących setów spod East Coast Crips. Od samego początku 66ECC był silnie powiązany z tzw. 6-Pacc alliance — luźnym porozumieniem kilku setów ECC, takich jak 62, 66, 68 oraz 69 East Coast Crips, które wzajemnie wspierały się terytorialnie i konfliktowo.

Szczególnie istotna jest ścisła więź 66ECC z 62 East Coast Crips, z którą tworzą rozpoznawalny układ 662 — liczbę dumnie hollerowaną na ulicy, w dissach, tagach oraz social mediach, będącą symbolem jedności obu setów. Choć trzon gangu stanowią Afroamerykanie, od lat w ich szeregach pojawiają się również osoby białe, latynoskie oraz azjatyckie, co wynika zarówno z demografii okolicy, jak i bardziej otwartego charakteru niektórych setów ECC.

Najczęściej kojarzeni są z Grand Avenue, jednak w rzeczywistości ich wpływy rozciągają się pomiędzy Avalon Boulevard a Grand Avenue, obejmując obszary wokół East Gage Avenue, East 66th Street oraz East 67th Street. Rejon ten od dekad uznawany jest za klasyczne terytorium East Coast Crips, a 66ECC z czasem wyrobiło sobie pozycję jednego z bardziej dominujących i aktywnych setów w tej części Los Angeles, często określanego również mianem Easside Most Gang / Naybood Six-Paccs. Ich obecność nie ogranicza się wyłącznie do jednej ulicy — członkowie 66ECC regularnie pojawiają się także na sąsiednich ulicach ECC, co dodatkowo wzmacnia ich lokalny zasięg.

66 East Coast Crips to gang, który od lat pozostaje niezwykle aktywny i rozpoznawalny, zarówno na ulicy, jak i w przestrzeni medialnej. W ostatnich latach coraz większą rolę odgrywa ich obecność w social mediach, gdzie członkowie otwarcie dissują, prowokują i poniżają wrogie sety, a pushe takie jak HK, FK czy 662 stały się integralną częścią ich współczesnej tożsamości. Ten aspekt jest dziś nowoczesnym przedłużeniem klasycznej ulicznej rywalizacji i tagbangingu.

Strukturalnie 66ECC funkcjonuje pod kartą Neighborhood Crips (Deuces / 2X), co automatycznie ustawia ich w konflikcie z wieloma setami Gangster Crips. Linia East Coast Crips vs Gangster Crips należy do najbardziej napiętych w South Central LA, choć 66ECC utrzymuje wyjątki w relacjach z takimi setami jak 43 Gangster Crips, 87 Gangster Crips oraz 97 Gangster Crips, z którymi relacje bywają neutralne lub wręcz sojusznicze. Z tego powodu 66ECC zaliczani są również do aliancji Movin Coast 2 Coast, zrzeszającej wybrane gangi Neighborhood Crips oraz Gangster Crips, powstałej na tle konfliktów wewnątrz kart — szczególnie po eskalacji beefu 43 Gangster Crips vs 83 Gangster Crips, który rozszerzył się na resztę odłamów Trays / 3X.

Aliancja ta funkcjonuje na zasadach podobnych do SMG, zakładając wzajemną ochronę i utrzymywanie poprawnych relacji między sprzymierzonymi setami. Jednym z najbardziej brutalnych i historycznie znaczących konfliktów 66 East Coast Crips pozostaje beef z Florencia 13, który według ulicznych przekazów miał eskalować po rzekomym rabunku narkotyków dokonanym przez Six-Paccs. Po tych wydarzeniach sam Arturo Castellanos miał wydać polecenie zabijania każdego, kto był w jakikolwiek sposób powiązany z East Coast Crips, co doprowadziło do śmierci wielu osób postronnych, a nawet całych rodzin.

Równolegle 66ECC prowadzą długotrwały i intensywny beef z Hoover Criminals, czego wyrazem jest silne pushowanie HK (Hoover Killa), szczególnie wobec setów takich jak 52, 59, 74, 83, 92, 107 oraz 112 Hoovers. Poza tym 66 East Coast Crips beefowały się również z Main Street Mafia Crips, a także prowadzą liczne wojny crip-on-crip — między innymi z Eight Tray Gangster Crips, 53 Avalon Gangster Crips, 52 Broadway Gangster Crips, 51 Trouble Gangster Crips, Grape Street Watts Crips oraz 88 Avalon Garden Crips.

W przeszłości 66ECC rywalizowało także z Rollin' 40s Neighborhood Crips, jednak konflikt ten został wygaszony i obecnie relacje uznawane są za neutralne — tak samo jak z Main Street Mafia Crips. Podobnie sytuacja wygląda z 73 Hustler Crips, z którymi beef wygasł po powstaniu Movin Coast 2 Coast. Wśród wrogów 66ECC znajdują się również wybrane sety Bloods, takie jak Mad Swan Bloods, Pueblo Bishop Bloods oraz Blood Stone Villains.

Wpływ Easside Most Gang widoczny jest również w muzyce. W 2018 roku powstała wytwórnia Grand Ave Music Entertainment, która zrzesza raperów bezpośrednio powiązanych z 66 East Coast Crips, takich jak GrandCampPeeske, GrandCampMeechie oraz GrandCampMeezy. Poza samą wytwórnią w szerszym otoczeniu Six-Pacc funkcjonują również nowsi artyści tacy jak JetBkeezy, B4, Lxl BD, MoneyMel oraz P1, którzy w swojej twórczości nawiązują do realiów Easside, gangowej polityki oraz codziennego życia na Grand Avenue, nie będąc jednak oficjalną częścią Grand Ave Music Entertainment.

Dodatkowo 66ECC od lat znajduje się na celowniku organów ścigania jako jeden z bardziej problematycznych setów spod East Coast Crips. Członkowie gangu byli wielokrotnie łączeni ze sprawami dotyczącymi handlu narkotykami, napadów z bronią w ręku oraz udziału w zorganizowanej przestępczości, a cała struktura East Coast Crips była w przeszłości obejmowana dochodzeniami typu RICO, co jeszcze bardziej umocniło reputację 66 East Coast Crips jako jednego z twardszych i najbardziej bezkompromisowych setów w tej części Los Angeles.

Wojna między 66 East Coast Crips a Florencia 13 to jeden z najbardziej brutalnych i długotrwałych konfliktów w historii South Central. Geneza sporu sięga końca lat 90. i początku lat 2000., kiedy na ulicach dominowały dwa wpływowe gangi: Florencia 13, głównie meksykańsko-amerykański gang, oraz East Coast Crips, w większości afroamerykański. Konflikt rozpoczął się od rzekomego rabunku dużej ilości narkotyków przez członków ECC, co wywołało falę odwetu ze strony Florencia 13.

Lider Florencia 13, Arturo Castellanos, nawet z więzienia nakazywał swoim ludziom atakowanie każdego powiązanego z East Coast Crips, co doprowadziło do śmierci wielu osób, w tym przypadkowych cywili. Jednym z najbardziej znanych przypadków był atak pod lokalną stacją benzynową, gdzie zginęli Brian Thomas i Lewis „Cain" Mobley, członkowie ECC, postrzeleni przez Florencia 13. Na reakcję nie trzeba było długo czekać — członkowie ECC odwetowali się na członkach przeciwnika, co w kolejnych miesiącach i latach prowadziło do licznych strzelanin, drive-by i eskalacji przemocy.

W skali całej wojny zginęło ponad 30 osób, a 150–200 zostało rannych lub ciężko poszkodowanych. W odpowiedzi Departament Szeryfa Los Angeles wszczął dużą operację, w wyniku której w ciągu 9 miesięcy aresztowano ponad 200 osób i skonfiskowano około 130 sztuk broni, zarówno po stronie Florencia 13, jak i ECC. Wielu członków postawiono przed sądem z zarzutami morderstwa i próby morderstwa.

Pomimo spadku aktywności po intensywnych działaniach federalnych i policyjnych, konflikt nigdy nie wygasł całkowicie. Nawet w 2019 roku miała miejsce strzelanina typu drive-by, w której zginęli niewinni cywile. Obecnie sytuacja jest mniej napięta niż w latach największej eskalacji, ale konflikt pozostaje aktywny, a wrogość między gangami utrzymuje się, wciąż wpływając na bezpieczeństwo i dynamikę South Central.

Historycznie wojna ta była nie tylko walką o terytorium i wpływy na rynku narkotykowym, lecz również symbolem rywalizacji rasowej i społecznej w LA. East Coast Crips bronili swojej pozycji w rejonie Grand Avenue, Avalon Boulevard oraz East Gage Avenue, podczas gdy Florencia 13 starało się utrzymać dominację w swoich obszarach wschodniego Los Angeles. Konflikt przybierał charakter wojny rasowej, gdyż zarówno członkowie ECC, jak i F13 często atakowali osoby przeciwnych grup etnicznych niezależnie od faktycznej przynależności gangowej.

Statystyki pokazują, że w szczytowym okresie wojny, w 2005 roku, odnotowano aż 41 zabójstw w rejonie Florence-Firestone, przewyższając wskaźniki przemocy w niektórych niebezpiecznych miastach USA. Dzięki szybkim działaniom organów ścigania częściowe mediacje i rozejmy między gangami ograniczyły otwartą przemoc, jednak nie doprowadziły do całkowitego zakończenia sporu. Konflikt pomiędzy 66 East Coast Crips a Florencia 13 pozostaje jednym z najbardziej pamiętnych i brutalnych epizodów w historii ganglandu, a jego konsekwencje odczuwalne są w lokalnej społeczności do dziś.

Movin Coast 2 Coast to historycznie ważna, choć obecnie nieco zanikająca aliancja, powstała w wyniku beefu między 43 Gangster Crips a 83 Gangster Crips, co wywołało presję na inne sety spod karty Gangster Crip i zmusiło je do wejścia w sojusz z gangami Neighborhood, które od lat prowadzą zaciętą rywalizację z większością Tray Crips. Za głównych założycieli aliancji uchodzą 43GC, 42GC i 48GC, a pod parasol MC2C wchodzą również gangi takie jak: 59ECC, 62ECC, 66ECC (Six Paccs), 69ECC, 73GC, 73 Hustler Crips, 87GC, 88 Hard Time Hustler Crips, 89 East Coast Neighborhood Crips, 97GC, 97 East Coast Neighborhood Crips, 112 Neighborhood Crips, 118 East Coast Neighborhood Crips oraz Q102 East Coast Neighborhood Crips.

W ramach MC2C zrzeszają się również odłamy East Coast Crips z Carson — Q102 ECC, znani z wywołania dużego beefu między resztą East Coast Crips a Grape Street Watts Crips. Celem aliancji jest wzajemna ochrona, choć nie oznacza to automatycznej interwencji każdego członka MC2C w konflikty pozostałych gangów. Dobrym przykładem są 73 Hustler Crips, które mają zatargi z większością gangów NHC, ale pozostają neutralne wobec wszystkich odłamów East Coast Crips, mimo że ECC wchodzą pod kartę Deuces.

Wstąpienie do aliancji mocno pomogło Grand Avenue Crips (66ECC), którzy mają duży zatarg z Mad Swan Bloods, a bliskość geograficzna tych gangów przeszkadzała Six Deuces w codziennym gangbangingu. Obecnie beef między 66ECC a Mad Swan Bloods ogranicza się głównie do crossingu i netbangingu, podczas gdy bardziej zacięty jest konflikt z Grape Street Watts Crips, gdzie dochodzi do częstych konfrontacji ulicznych, a niektóre nagrania trafiają do sieci.

Przykładem jest sytuacja, gdy /grandavegirl/ wrzuciła na Instagram relację, w której female gangbanger ze 103rd (GSWC) była bita, opluwana i obrażana przez członków 66ECC podczas Hood Day, zdobywając tym spory punkt przewagi wobec GSWC. Oficjalnie przyjmuje się, że East Coast Crips przeważają w konflikcie z Grape Street Watts Crips, głównie z powodu większej liczby aktywnych członków. Całokształt wojny doprowadził do śmierci około sześciu gangbangerów po stronie GSWC, co spowodowało, że reszta członków Grape Street powoli wycofuje się z ofensywy przeciwko 66ECC, obawiając się dalszych strat i utraty pozycji.

Movin' Coast 2 Coast to nie tylko formalna aliancja — jej korzenie sięgają lat 70., kiedy założyciele Crips, tacy jak Raymond Washington, chcieli zrobić współdziałanie setów. Choć konflikt między kartami 2X (Neighborhood) i 3X (Gangster) trwał od dekad, wiele setów GC na wschodzie wybrało współpracę z NHC, aby skuteczniej stawiać opór wspólnym wrogom, takim jak Hoover Crips, Florencia 13 czy inne Tray Crips. W praktyce oznaczało to, że niektóre sety GC (42GC, 43GC, 48GC, 87GC, 97GC) pozostawały w konflikcie z West Side GC (np. 51TGC, 52HGC, 52BGC, 83GC), podczas gdy współdziałały z lokalnymi NHC w ramach MC2C.

Młodsze pokolenie East Coast Crips rzadko pamięta te historyczne sojusze, koncentrując się na lokalnej polityce i własnych beefach, a starsi członkowie często utrzymują aliancję głównie symbolicznie, zachowując przy tym dominację na swoich terytoriach. Ostatnie lata pokazują, że MC2C pozostaje elastycznym parasolem chroniącym sety pod jego skrzydłami, jednocześnie umożliwiając utrzymywanie aktywnych konfliktów oraz czasowego sojuszu w lokalnych konfliktach — co pokazuje przykład Q102 ECC i Grape Street Watts Crips.

66 East Coast Crips działają pod parasolką Neighborhood Crips, co automatycznie daje im powiązania z innymi setami spod tego szyldu i pozwala utrzymywać wpływy w całym South Central oraz wschodnich częściach Los Angeles. Ich afiliacje obejmują zarówno lokalne, jak i bardziej odległe drużyny: w naturalny sposób afilują się z setami takimi jak New York Yankees i Carolina Tar Heels, a w ramach Six Deuce / Six Pacc także z Chicago White Sox, San Diego Padres i Seattle Mariners.

Jeśli chodzi o aktywne pushes, głównymi celami 66ECC są: FK (Florencia 13 Killa) — wynikający z długotrwałego, brutalnego konfliktu z Florencia 13, obejmującego zarówno walki uliczne, graffiti, jak i działalność online; BK (Bloods Killa) — naturalny target wobec gangów spod parasola Bloods, typowy dla Crips w LA; oraz kiedyś używane MK (Main Street Mafia Crips Killa) — stosunkowo nowy push powstały w wyniku beefu między East Coast Crips a Main Street Mafia, lecz konflikt ten jest w tym momencie zakończony i posiadają stosunki neutralne.

Jednym z najbardziej tradycyjnych i długotrwałych pushów w ramach Six Pacc pozostaje HK (Hoover Killa), z którymi konflikt mają kolejno: 62ECC, 66ECC, 68ECC i 69ECC — wszystkie pod szyldem East Coast Crips. Mimo że 66ECC mają aktywne zatargi z wieloma setami spod karty 3X/Tray, takimi jak Eight Tray Gangster Crips czy Broadway Gangster Crips, nie pushują GK, dzięki funkcjonowaniu w ramach aliancji Movin Coast 2 Coast, która łączy wiele odłamów Gangster Crips i utrzymuje względną stabilność między setami.

Pod względem wizualnym najbardziej charakterystycznym elementem są tatuaże lub graffiti z przekreślonymi symbolami wrogów, pojawiające się również na odzieży typu Dickies. Symboliczna jest także liczba 66/662, oznaczająca przynależność do 66ECC i bliską współpracę z 62ECC. Obecnie 62 i 66 są ze sobą cliqued up, tworząc wspólnie numer 662, który jest dumnie hollerowany i rozpoznawany przez resztę gangbangerów.